سلام همراهان گرامی.

امروز صبح بعد ار حدود یکساعت و بیست دقیقه پیاده روی اومدم کتاب ایران وجهانی شدن  چالش ها و فرصت ها(نوشته دکتر سریع القلم)  را دست گرفتم، همیشه مطالب اول کتاب رو می خوندم اما انگار امروز جور دیگه ای به دلم نشست، که به دوستان عزیز تقدیم می کنم.

ایشان نگاشته اند:

تقدیم به سیاستمداران آینده ایرانی

که  خدمت را بر قدرت مقدم می دارند،

که خارح از حوزه تخصصی خود، سمتی را قبول نمی کنند،

که قبل از آنکه به مقامی برسند، از نعمت علو طبع برخوردار شده اند،

که قبل از آنکه به مردم خدمت کنند، درون خود را صیقل داده اند،

که خداپرستی و توجه آنان به ماوراءالطبیعه بی هیایو است،

که برای هنر، موسیقی، تئاتر و شمع وقت می گذارند،

که دست همه شهروندان ایرانی با دیدگاه های محتلف را می فشارند،

که ظرفیت روانی یک ربع نگاه کردن به یک گل را دارند،

که تسلط انها به یک زبان زنده دنیا مانند فارسی انان است،

که دغدغه ی تدبیر، دقت و آینده نگری در کشورداری را دارند،

که سخن، رفتار و واکنش های آنان با تعامل گره خورده است،

که تنها در حد ضرورت در رسانه ها ظاهر می شوند،

که در مذاکره با بیگانگان برای منافع کشور، از تعداد پلک زدن های طرف مقابل تحلیل استخراج می کنند،

که زندگی را با قدرت، سیایت و سمت مساوی نمی دانند.

........

یک کتاب دیگه از ایشان خوندم فکر کنم ابتدای اون کتابم هم همینو نوشته بود.  

هم زمانی جالبیه با انتخابات.  دی: